
دوشنبه 17 دی 1386
تمام شد ... سروده
من از خدا خواستم *نغمه های عشق مرا به گوشت* بر ساند تا لبخند مرا هر گز فراموش نکنی و ببینی که سا یه ام به *دنبا ل توست .* *وسایه به سایه تو* تا هر گز نپنداری تنهایی ولی اکنون تو رفته ای من هم خواهم رفت فرق رفتن تو با من این است که من شاهد رفتن تو هستم *من شاهد رفتن تو بودم* *ودیدم که جانم به لبم رسید* *اما نمیدانم ....................* *بعد از آن.......* *من شاهدرفتن خویشم* *من شاهد تمام شدن خود هستم* *من میبینم که چگونه اطرافیان* *از چشمان خود اشک میریزند* *و رفتنم را با همدیگر به نجوا نشسته اند* *من شاهد خنده های بعد شان هستم* *من رفتم اما...* *در فکر بعضی دیگر شاید ....* *چند روزی بیشتر دوام بیاورم* *اما دیگر* *نیستم* *تمام شد ...دفتر بسته شد*
9:25 PM \| h_m483 \| عاشقانه ها \| نظرات comments.[2]

عناوین آخرین یادداشت ها

menu

آرشیو

موضوع بندی

Calendar

counter

تعداد بازدیدکنندگان : 35828