جودی ابوت Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
شنبه 19 مرداد 1387
خونه عشق

فکر من بوده از آغاز با تو خونه ای بسازم 

      قد قلب مهربونت 

خونه عشق رو بسازم   

  دیوارهاش عکس تو باشه 

  عکسی از عشق تو باشه

عکسی از عشق من و تو همه جای خونه باشه 

تو عزیزی تو شکوهی

 تو طلوعی

 تو نجاتی

 تو تموم لحظه هایی

 

تو گل فرشته هایی

 دست تو یک سر نوشته

 کلید در بهشته

  تو دلم برای دستات

 یک دوستت دارم نوشته 

  دوستت دارم          دوستت دارم         دوستت دارم          دوستت دارم          دوستت دارم       نوشته


جمعه 18 مرداد 1387
اشتیاق تو

ز اشتیاق تو جانم بلب رسید بیا

نظر به حال دلم کن ببین که چون کردی  

...........................................................

ساقیا در ساغر هستی شراب ناب نیست

وانکه در جام شفق بینی بجز خوناب نیست

 

گر تورابا ما تعلق نیست ما را شوق هست

ور تورا بی ما صبوری هست مارا تاب نیست

 


پنجشنبه 3 مرداد 1387
در مکنون

سلام مدتی بخاطر مسئولیتی سنگین در اول راه غیبت داشتم

انشاالله جبران خواهم کرد البته اگروقت اجازه دهد

نومید مشوامید میدار ای دل

در غیب عجایب است بسیار ای دل

گر جمله جهان قصد به جان تو کنند

تو دامن دوست را نه بگذار ای دل

.............

بی عشق نشاط و عشرت افزون نشود

بی عشق وجود  خوب و موزون نشود

صد قطره ز ابر اگر به دریا بارد

بی جنبش عشق در مکنون نشود.

....    ....   ...   ...   ...   ...   ...   ...   ...   ...   ...   ...  

تقدیم به همه باز دید کنندگاه گلم

 


چهارشنبه 29 خرداد 1387
سروده ها .................

سلامی برآن یار دیرینه ام

سلامی بر آن بزم کاشانه ام

سلامی برآن نو گل روزگار

سلامی برآن گلشن و گلعزار

کجایی تو ای عشق

 کجایی کجا؟

کجایی تو ای یار

کجایی کجا ؟

صفایی ندارد همه زندگی

غمین است و نالان همه بندگی

جوابی نخواهم زتو ای عزیز

کلامی نخواهم زتو ای رفیق

به من حس من نغمه گوید ز تو

به من مینوازد یکی راز تو

 به من می سراید یکی شعر تو

به من گوید از تو همه راز تو

به من فاش گوید همه حال تو

همه

حال تو .

 احوال تو

ای وای من ای وای من

تا کی شود احوال من

سر گشته و حیران تو

ای وای من ای وای من

تا کی بشوید چشم من

 غمهای در فراق تو

ای وای من ای وای من

تا کی زند در سینه ام

چون طبل بر سودای تو

این قلب بی آرامشم

ای وای من ای وای من

می خوانی و میدانی و

احوال این شوریده را

تنها شدم من بی دلیل

گویا کسی تابش نبود

در سینه اش مهری نبود

شوری نبود شعری نبود

آتش زدی با هر نگاه                                                   

سوزاندی و مرحم نبود

رفتی دگر ..

خوش باشی و میخوانم وگویم تو را

سفرت سلامت

تو برو

برو

                        یاور همیشه مومن

غم من نخور که دوری

غم من نخور ....................

شده عادت.

 


   1      2      3      4      5      6      7      8      9      10    >>
عناوین آخرین یادداشت ها

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید

نام کاربری