من از خدا خواستم
نغمه های عشق مرا به گوشت
بر ساند تا لبخند مرا
هر گز فراموش نکنی و
ببینی که سا یه ام به
دنبا ل توست .
وسایه به سایه تو
تا هر گز
نپنداری تنهایی
ولی اکنون تو رفته ای
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من این
است که من شاهد رفتن تو هستم
من شاهد رفتن تو بودم
ودیدم که جانم به لبم رسید
اما نمیدانم ....................
بعد از آن.......
من شاهدرفتن خویشم
من شاهد تمام شدن خود هستم
من میبینم که چگونه اطرافیان
از چشمان خود اشک میریزند
و رفتنم را با همدیگر به نجوا نشسته اند
من شاهد خنده های بعد شان هستم
من رفتم اما...
در فکر بعضی دیگر شاید ....
چند روزی بیشتر دوام بیاورم
اما دیگر
نیستم
تمام شد ...دفتر بسته شد
