
سه شنبه 18 دی 1386
سروده گلهای مریم...
*یک شب که بغض سنگینی* *روی دلم نشسته بود* *یک شب که آه لرزونی توی* *صدام نشسته بود* *یک شب که هیچ ستاره ای* *تو آسمون پیدا نبود* *تو اومدی بخواب من* *تو اومدی بخواب من* *با یک سبد گلهای ناز* *گلهای مریم سفید* *گذاشتیشون گلها رو* *بروی طاقچه دلم* *گفتی ببین این گلهارو* *چه خوشگلن* *چه با صفان* *عطر اونا رفته تا عرش کبریا* *اینها همه امانتن* *که میزارم تو فلب تو* *بپا یه موقع گلامون* *پر پر نشن* *خشک نشن* *پژمرده و بی رنگ نشن* *یه موقع پائیزی نشن* *سرما و گرما اونها رو* *یه موقع دلگیر نکنه* *بعد اومدی* *با دوتا دست* *با دو تا دست مهربون* *آروم جون* *از چشم من از چشمه زلال من* *اونها رو سیراب کردی و* *گفتی دیگه باید برم* *فقط میگم جون تو و گلهای مریم سفید* *حالا منم و این گلهای* *خوشگل و ناز نازیمون* *حالا منم که مردونه* *قول دادم و موندم بجا* *اما میخوام تو بدونی* *اگه یه روزی* *تو اومدی* *دیدی که گلهامون* *خشک شدن* *زرد شدن* *پژمرده و بی رنگ شدن* *پائیز اومد زد بهشون* *بدون که خیلی زود تر* *من رفته ام من رفته ام* *بار سفر رو بسته ام* *من مرد ه ام من مرده ام*
06:25 AM \| h_m483 \| اشعار \| نظرات comments.[2]

عناوین آخرین یادداشت ها

menu

آرشیو

موضوع بندی

Calendar

counter

تعداد بازدیدکنندگان : 35774