
سه شنبه 13 فروردین 1387
سیزده بدر..... سروده ها
سیزده بدر جشن سیزده فروردین ماه روز بسیار مبارک و فرخنده است. ایرانیان چون در مورد این روز آگاهی کمتری دارند آن روز را نحس می دانند و برای بیرون کردن نحسی از خانه و کاشانهً خود کنار جویبارها و سبزه ها می روند و به شادی می پردازند. تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است. بلکه قریب به اتفاق روز سیزده نوروز را بسیار مسعود و فرخنده دانسته اند. مثلا در صفحهً 266 آثار الباقیه جدولی برای سعد و نحس آورده شده که در آن سیزده نوروز که تیر روز نام دارد کلمهً ( سعد ) به معنی فرخنده آمده و به هیچ وجه نحوست و کراهت ندارد. بعد از اسلام چون سیزدهً تمام ماه ها را نحس می دانند به اشتباه سیزده عید نوروز را نیز نحس شمرده اند. وقتی دربارهً نیکویی و فرخنده بودن روز سیزدهم نوروز بیشتر دقت و بررسی کنیم مشاهده می شود موضوع بسیار معقول و مستند به سوابق تاریخی است. سیزدهم هر ماه شمسی که تیر روز نامیده می شود مربوط به فرشتهً بزرگ و ارجمندی است که " تیر " نام دارد و در پهلوی آن را تیشتر می گویند. فرشتهً مقدس تیر در کیش مزدیستی مقام بلند و داستان شیرینی دارد. ایرانیان قدیم پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادی کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده ایست به باغ و صحرا می رفتند و شادی می کردند و در حقیقت با این ترتیب رسمی بودن دورهً نوروز را به پایان میرسانیدند. ................................................. ........................................ ..................... *چه روزها می آیند* *چه سریع میگذرند* *چه شتابی دارند* *این دقایق ها* *این ساعتها* *میگذرند* *میگذرند* *همچو رودی خروشان* *در گذرند* *چه شتابی دارند* *وما به تماشا نشسته ایم* *چه خوش نشسته ایم* *گذر عمر می بینیم* *چه شتابی دارند* *چه بهاری همه پر گل* *چه تابستانی همه گرما* *چه پائیزی همه رنگین کمان زیبا* *چه زمستانی سفید سفید همه سرما* *چه شتابی دارند* *مانند یک چشم بر هم نهادن می آیند . میروند* *می گذرند* *چه شتابی دارند* *میگذرند* *چه بادلتنگی* *چه شاد* *میگذرند* *میگذرتد* *کیم ؟ قطره اشکی چکیده از کجایم؟* *که به یادت شبها جوشان است* *قطره اشکی شکفته از ناله ام* *که به روی شکوه می خرامم* *وسوزش دل را تسلی میدهم* *و تو ای مهربان به یادمن* *تا اوج احساس* *مرا مرور کن* *آمده ام که سر کنم* *قصه درد و هجر خویش* *آمده ام با تو دلی* *صحبت شور وشر کنم* *آمده ام تا که دلم* *زغصه ها بدر کنم* *آمده ام که دیده ام* *به دیدنت جلا دهم* *آمده ام که بگذرم زهر چه غم* *با تو که یک آینه ای به چشم من* *آینه ای به رنگ پاک صبحدم* *آینه ای که روشن است* *به رنگ نور* *سفید و پاک رنگ خدا* *به که گویم غم دلتنگی وفراق خویش* *به که گویم غم دل* *به که گویم که دلم تنگه برات* *با چه لحنی بسرایم* که *خوشتر از دوران عشق ایام نیست* *عشق را آغاز هست انجام نیست* *به که گویم رقص پروانه چه زیباست* *غمزه گل برای پروانه چه زیباست* *به که گویم عشق پروانه قشنگست* *به که گویم مردن شمع در غم پروانست* *به که گویم که تو در من جانی* *به که گویم که تو در من* *در تمام لحظه ها* *میخوانی* *به که گویم که تو* *صاحب لحظه های من شده ای* *به که گویم ؟* *به که گویم میسوزم و فریاد* *نمی آید مرا* *به که گویم گر گرفته قلب من* *آتش سراپا جان من* *به که گویم تو سراپا هستیم* *آرامشم .* *سرودی خوش در نغمه های مستی ام* *به که گویم؟؟* *در نبودت* *غم دل کجا برم* *به که گویم* *غم تنهایی خویش* *در نبودت* *آسمان و دریا و زمین* *دلگیر ند* *همه در کنار من دلگیرتر* *روز و شب دلگیرند* *ساعتها و دقایق* *دلگیرتر*
10:22 PM \| h_m483 \| تصاویر \| نظرات comments.[4]

عناوین آخرین یادداشت ها

menu

آرشیو

موضوع بندی

Calendar

counter

تعداد بازدیدکنندگان : 35780