مجموعه آثار دکتر علی شریع تمام آثار دکتر شریعتی شامل کتاب، فیلم ویدئویی و سخنرانی	ماسک کوچک کننده بینی ماسک چندکاره مخصوص بینی پاک کننده، کوچک کننده و فرم دهنده
X تبلیغات در بلاگ اسکای


سه شنبه 10 اسفند 1389
هجر سروده
چشم من زهجررویت اشک و خون به عرش بارد دل من زهجررویت ناله بیشمار دارد چکنم تراببینم زکه من نشان بگیرم اشک من به دیده خون شد ناله ام زحدبرون شد وردمن چوآب جاری همه باتوگفتگوشد دگرم نه خواب مانده نه توان به جان بمانده توکجایی ای پریوش مهلتی دگر نمانده تومخواه که دشمنانم غم من خورندبظاهر لیک دردل بخندند به من واله مضطر توببین که چاه چشمم زغمت چه خشک گشته تواگرنیایی ای جان تواگررخ ننمایی به کجاروم دگرمن؟وکدام گل ببویم که زتونشان بگیرم؟ لحظه ای یاکه دمی کم نظری کن این گدارا بخدابهارگرددهمه سردی وزمستان چشمه هاروان بگردندغنچه هابه گل درآیند باهمه عطش و گرما گل من دگرکرم کن ظلمتم دگرسحرکن دل من زغصه پوسیددیده ام به ره سیه شد توکجاوکی بیایی تا به هرقدوم پایت سروجان کنم فدایت
1:14 PM \| h_m483 \| عمومی \| نظرات comments.[1]


سه شنبه 10 اسفند 1389
سروده پرواز
رخت را از چه پوشاندی نگارا نگاهت راچرابگرفتی ازما مهیاکرده ای بالت به پرواز سفرخواهی نمودای یارزیبا؟ چراراهی شدی ای یاررعنا مگرازماچه دیدی ای فریبا که رخ پنهان نمودی ازنظرها دلم ازداغ رویت درفغان است به روزوشب میان خون روان است زهجرروی توجان میدهدجان سرشت زندگی بیتوخزان است خزان زندگی مرگ جاودانست
1:06 PM \| h_m483 \| عمومی \| نظرات comments.[0]


سه شنبه 21 دی 1389
دل من زدوری توغم بی حساب دارد سروده
دل من زدوری توغم بی حساب دارد به کجاوکی بیابدچوتویی که نازدارد درپی ات باهمه جان همه صبح وشام گریان به که گویم که دل من غم بی حساب دارد تواگردمی به من هم نظری کنی زاحسان دل وجان خودکنم من بفدای تارمویت
7:05 PM \| h_m483 \| اشعار \| نظرات comments.[1]


پنجشنبه 9 دی 1389
ای بشرای خاکی افلاکی سروده
ای بشرای خاکی افلاکی ای اشرف مخلوقات ای سرو قدورعنا ای ماه منیرما ای فخرهمه افلاک ای حور وش ووالا ای ساخته خاکی ای مهرتوافلاکی ای عاقل وای دانا ای گنج نهان دردل ای نطفه تو روحانی ای قدسی و سماواتی راهت به کجاکج شد ؟ چشمت به که افتاده ؟ ره توشه کجاافتاد؟ مهرت به که افتاده؟ سوی که نظرکردی کزراه خطا رفتی ؟ عشقت به که افتاده برخودتوجفاکردی؟ روحت به عذاب است وخودتونمیدانی ازدامن من پرزدآن روح لطیف تو من رانگران کرده توبنده خوب من تواشرف مخلوقم بس کن تودگرجانا بازآبه این دامن من درتوجواهرهابنهادم وگوهرها تو گوهری و نوری تو شعشعه نوری در خود بنگر لختی فکرت که سماواتی است روحت که پر از اوج است جانت که بدست من دیگر تو چه میگویی دنبال چه میگردی بازا .بازا که در این خانه باز است بر رویت نادان مشو وغره حیران مکنی خود را در روز جزا آخر هیچت نبود سودی این بی سرو بی پایی
4:27 PM \| h_m483 \| اشعار \| نظرات comments.[0]

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 >>

عناوین آخرین یادداشت ها